Uc Kiz Kardes – Iclal Aydin

Kimse gelip bir baskas?n?n hayat?n? degistiremez, oykusunun sonunu yazamaz. Herkes kendi yolunun iscisi.

IYI BIR INSAN OLMAK, COCUGUNUN BAHCESINE DIKTIGIN BIR AGAC MIDIR? MUTLU SON DEDIKLERI, YASARKEN GORMESEK DE, DIKTIGIMIZ O AGACIN BIZDEN SONRAKILERE KALAN MEYVESI MI?

Bir zamanlar, bir ulkenin en guzel denizine bakan bir evde uc k?z kardes yasard?. Isimleri Turkan, Donus ve Derya idi. Babalar? Sad?k Bey ve anneleri Nesrin Han?m’la birlikte geceleri kucak kucaga oturur, gelecekte onlar? bekleyen sahane y?llar?n hayallerini kurarlard?.

Turkan, Donus ve Derya’n?n, Ayval?k’?n cam kokulu sokaklar?nda gecen masal gibi cocuklugu, onlar? yetiskin dunyas?n?n ac?mas?zl?g?na haz?rlamam?st? belki. Hicbir hayat?n, hicbir secimin gorundugu kadar kolay olmad?g?n?, bazen en buyuk, en akla gelmeyecek s?rlar?n en guvendiklerimizin kalbinde sakland?g?n?, en korkulacak hastal?klar?n gun gelip gecmisi derleyip toplayabilecegini anlamak zaman istiyordu.
Ve zaman?n ilac olmad?g? bir yara var m?yd? dunyada?

Ayval?k’?n denize uzanan tas sokaklar?ndan, nice yasamlar gorup gecirmis zeytin agaclar?ndan, hayat?n kaynag?ndan akan suyundan, eski evlerinden dogmus bir aile hikayesi Uc K?z Kardes. Bir mutsuzluk hikayesi degil; neseli gunleri yad ede ede iyilige donusun hikayesi. Iyilesmenin yolculugu…