Τριλογία: Χρόνος – Σιωπή – Μύθος

Με κάθε ευκαιρία οι άντρες
αλλάζουν τον αιώνα τους,
από θηρευτές σε δάση με φωτιές
τα μάγουλά τους μουσκεύουν
με δάκρυα τιρκουάζ.
Ποθούν τις πεθαμένες μάνες τους.
Μυρίζουν το αίμα της γέννας τους
και μασούν ωμό κρέας
ξεχνώντας τα βογγητά των ζώων.

Νάρκισσοι των σχολικών εορτών
απαγγέλουν ποιήματα για μνηστήρες
ομηρικούς.
Παίζουν σε θεατρικούς μονολόγους
συνήθως την Κλυταιμνήστρα μάνα τους
και κάποτε τον πατέρα τους Αγαμέμνονα
βασιλέα των Ατρειδών.