Αλγοδοχείο

Οι άνθρωποι κινούνται σε παράλληλες πορείες γυρεύοντας να συναντηθούν με άλλους ανθρώπους, με την ψυχή τους. Η μαγική, μυστική γλώσσα της ποίησης αποτελεί το ένα μέσο για αυτήν τη συνάντηση.

Εντός των 34 ποιημάτων της συλλογής, σμιλευμένα από τη Μονσούλ της Ανδαλουσίας έως τα καλντερίμια της Κομοτηνής, ο δημιουργός αναζητά να προσδιορίσει έναν ορίζοντα και στη συνέχεια να τον μοιραστεί με τον αναγνώστη. Αν αυτή η μοιρασιά βοηθήσει ένα χαμόγελο να σχηματισθεί ή ένα δάκρυ να γεννηθεί, θα έχει νικήσει για μια στιγμή την απόσταση που μας χωρίζει.

Δείγμα γραφής:

ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ

Και μόλις άγγιξες τις χορδές
της ψυχής μου
απλώθηκε μια γλυκιά, νεκρική ησυχία
στις υπόλοιπες αισθήσεις μου.

Γι’ αυτό σου λέγω
κάτι τέτοιες νύχτες
που η μνήμη αποκτά γεύση
δεν είμαι εγώ που γράφω,
αλλά αυτός που γράφεται.